سراپاامید
اگر امید نبود دنیا هم نبود
پیچیده دراین
دشت عجب بوی عجیبی امروز اولین روز اولین زمستان دهه ی 90 است. دی ماه; ماه روشنیست ایشاا... برا هممون مبارک باشه مرداب بی روح جلوه ای زیبا میدهد اعصاب چیست؟
چیزیست که هیچ کس ندارد ولی توقع دارند که تو حتما
داشته باشی!!! توقع چیست؟ یه روز خدا به موسی گفت: موسی! سفارش منو درباره
4 چيز خوب بخاطر بسپار
: 1- تا وقتی كه گناهانت بخشيده نشده و مورد آمرزش قرار نگرفته ای ، به عيب ديگران نپرداز. 2- تا زمانی كه گنجها و
خزانه های من تمام نشده ، براي رزق و روزيت غمناك نباش . 3 -
تا موقعی كه پادشاهی من از دست نرفته ، بجز من به ديگری اميد
نداشته باش . 4 -
تا هنگامي كه مُرده شيطان را نديده ای ، از مكرش ايمن و آسوده
خاطر نباش . بنده ای که میخاد رهاشه از هر چی تعلقه!!! رهای رهای رها................. زیر بارند درختان که تعلق دارند ای خوشا سرو که از بار غم ازاد امد انشاالله همه ی مریضا خوب بشن ولی من که بی خیالی طی میکنم انگار نه رنگار که چیزیمه راحت خوب شدیم که هیچ شکر خدا نشدیمم باز شکر خدا راحت آسوده بی خیال ..................... شما چطورین؟بی خیالی بهتر نیس؟ ولی اگه بهش توجه نکنی اون خودش میاد پیشت (البته یه کمی دارم!) ولی یه چند وقته کلافه شدم از دست این ام اس نازنینم! میهمان ماست ولی یه وقتایی اذیت میکنه! نمی دونم چی کار کنم / نمی دونم !!! هر چند بازم خدا رو شکر میکنم که بدتر از این نیستم ولی یه چیزی مثل دوگانگی فلسفی به اومده خدایا کمکم کن!!
بوی خوشی از نافه ی آهوی نجیبی
یا قافله ای رد شده بارش همه گلبرگ
جامانده از آن قافله عطر گل سیبی
یک شمه شمیم خوش فردوس ..نه پس چیست؟
پس چیست عجب بوی خداوند فریبی
کی لایق بوی خوشی از کوی بهشت است
جانی که ازاین عطر نبرده است نصیبی
این گل گل صدبرگ نه هفتاد و دو برگ است
لب تشنه و تنهاست چه مضمون غریبی
با خط چلیپای پرازخون بنویسید
رفته است مسیحایی بالای صلیبی
پیران همه رفتند جوانان همه رفتند
جز تشنگی انگار نمانده است حبیبی
گاهی سر نی بود و زمانی ته گودال
طی کرد گل من چه فرازی چه نشیبی
کوک کن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری ، نیست دگر
دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار
است
کوک کن ساعتِ خویش !
که مـؤذّن ، شبِ پیـش
دسته گل داده به آب
و در آغوش سحر رفته به خواب ...
کوک کن ساعتِ خویش !
شاطری نیست در این شهرِ بزرگ
که سحر برخیزد
شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین
دیر برمی خیزند
کوک کن ساعتِ خویش !
که سحر گاه کسی
بقچه در زیر بغل ، راهیِ حمّامی
نیست
که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفه
ی او برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش !
رفتگر مُرده و این کوچه دگر
خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر
است
کوک کن ساعتِ خویش !
ماکیان ها همه مستِ خوابند
شهر هم . . .
خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند
کوک کن ساعتِ خویش !
که در این شهر ، دگر مستی نیست
که تو وقتِ سحر ، آنگاه که از میکده
برمی گردد
از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش
برخیزی
کوک کن ساعتِ خویش !
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر ،
و در این شهر سحرخیزی نیست
و سـحر نـزدیک است .....
| Design By : Mihantheme |
این وبلاگ دست نوشته ها و نکاتیه که به نظرم جالبه
و سر لوحه ی همه ی اوناامیدبه آینده س
امیدوارم با نظراتون منو , هم خوشحال کنین هم راهنمایی
ممنونم
(رها عباد)
