سراپاامید

اگر امید نبود دنیا هم نبود

با اینکه از خداوند جدا نیستیم اما برای درک حضورش نیاز به سفری هیجان انگیز داریم. آن هم به سرزمینی که در درون ماست. دنیایی که با آنکه در ماست اما به شدت از آن غافلیم و حتی در بعضی موارد انسان با عملکرد خود نشان میدهد که اعتقاد و در واقع اطلاعی نسبت به وجود آن ندارد. به همین جهت چشمههای روح آدمی میخشکد و حیات سرزمین درونی به خطر میافتد. جالب است در جهان بیرون انسانها به جان هم میافتند به یکدیگر آسب میرسانند فرمانروایان هر روز تشنهتر از روز قبل در پی کشور گشایی هستند و با یکدیگر میجنگند. انسانها همدیگر را فریب میدهند و مرتكب خطاهای آشکار و پنهان بسياري ميگردند، تا از سهم بيشتري از جهانی مادی، فناپذیر و سراب گونه، برخوردار شوند. به زور اسلحه و جنگ و ظلم و همنوع کشی قصد قدرت طلبی و قدرت نمایی دارند در حال تخريب يكديگر هستند تا بر ويرانه هاي زندگي ديگران بناي تازه اي براي خود دست و پا نمايند و غافل از اینکه دنیایی به وسعت تمامی هستی در درون خود دارند، قدرتی بالقوه که حتی فکرشان هم به آن همه قدرت راه پیدا نمی کند. زیباییها و آسایشی که درجهان فانی بیرون قابل تصور هم نیست در درون آدمی و همراه اوست اما غفلت از این دنیای نزدیک و در دسترس انسان را به شدت از اینهمه موهبت محروم نموده است. هر چه در بیرون است در درون هم هست. اگر طالب فرمانروایی و پادشاهی هستیم رعیتی در درون هست که نخست باید بر آن مسلط بود تا به تسلط بیرونی نائل شویم. اگر طالب قدرت هستیم نیروهای عظیمی بطور بالقوه در وجودمان هست که میتوانیم این نیروها را فعال و پویا کنیم. نیروهایی که می توانند انسان را بر تمام هستی مسلط سازند. اگر طالب زیبایی هستیم، چشمه های روح، سرزمین باطنی، محصولات شیرین و خواستني درونی و... وجود دارد كه ميتواند بهترين مناظر هستي باشد و انسان را به پادشاهی مقتدر و ثروتمند مبدل سازد. بنابر این قبل از شروع سفر باید بدانیم مقصد کجاست و مسافران چه راهی هستیم؟ بعد اولین قدم بر داشته شود .

مسافران سرزمین درون هستیم جایی که میتوانیم خداوند زنده را در آنجا ملاقات کنیم ...

اما قدم اول ...

هرچند انسان درست مانند جنینی که با جفت به مادر متصل است در اتصال دائمی با خداوند است و نوعی ارتباط حیاتی ناآگاهانه با خداوند دارد، اما تفاوت ما با جنین در این است که برای تولد دوباره در روح باید بر این ارتباط ذاتی آگاه شویم و هوشیارانه حیات روح را حفظ نماییم و حيات روح در تغذيه از منبع لايزال الهي است.

مراقبه بر نام خداوند با عث می شود که براین وصل بودن دائمی دوباره آگاه شویم و از غفلت و فراموشی و خواب و رویا بیرون بیاییم. ...

برداشت هایی کلی از تعالیم

از:ماندانا.م

تاريخ پنجشنبه هشتم آذر 1386ساعت 7:54 قبل از ظهر نويسنده عباد