یکی  گفت:

یه وقت تو منو تنها نذاری!!

بهش گفتم:

آدما  می رن نه من! من کسی  رو تنها نمی ذارم!!

اون گفت:

استدلالت درست نیس!!

ولی من روی حرفم موندم  که در آخر این منم که تنها می مونم!!

البته مهم نیس!!

 چون خدا هست وخدا بهترین غمگسار من بوده و هست و خواهد بود!!

.........واگه خدا نبود عباد چه می کرد با تنهایش!!

............در تاریکی شب فقط خداس که بیداره و به حرفم گوش می کنه!!!

به گریه هام نگاه می کنه و میگه:

بنده ی من!!

من تا آخر دنیایی که خودم ساخته ام با توام!!

(((فقط با من باش همین!!)))

وهمین منو تسکین میده!!!!

بيا با هم كاخی پر نور از آرزوهای دور بسازيم تا در آن با عشق سكنی گزينيم.

بيا با هم گل زندگی را در دستانمان نوازش كنيم.

و هر روز از سرچشمه ی محبت آبش دهيم و دلمان را باغچه ی انسانيت كنيم.

بیا با هم صبحگاهان قلبمان را از اميد مالامال كنيم.

نوميدی را از رخ بزدائيم و بر سجاده ی عشق نماز شادی بر پا كنيم.

و از جوانه های سبز باورم سبدی از يقين مي بافم ، پر از شكوفه های خاطره ولابلای

خاطراتم گل هايی جای می دهم به لطافت احساسم ،چون يقين دارم روزی می آیی!

 دوستت دارم ! دوستت دارم! دوستت دارم! دوستت دارم! 

ای کاش ..................................

برام از ای کاشاتون بگین

مرسی

عباد

         یک نفر همدم خوشبختی هاست

                              یک نفر همسفرسختی هاست

                                               چشم برهم زنیم عمرمان می گذرد

                                                                    پای بر تخته تابوت نهیم همه