اصلا" نمی خواستم درباره ی انتخابات بنویسم چون که هرکسی که باشه فرقی نخواهد کرد وامور

کشور همانطور که هست به پیش میره ولی یه مسوله منو وادار کرد که در این مورد بنویسم

و اون مورد یه بلوتوث بود درمورد همایش موسوی در استادیوم ۱۲هزار نفری آزادی که در اون باز با ریز

شدن روی دختران حامی موسوی ونحوی پوشش اونا داشت مثلا" به ما می گفت که موسوی یعنی

 خاتمی و دوم خرداد و..........

یاد اون سالهای ۷۶ تا ۸۴ اوفتادم که همین مسائل بود

واقعا" مشکل ما همینه و هیچ معضل و مشکلی دیگه در ایران وجود نداره؟

کشورهای دیگه باعبور از این مسائل دارن به توسعه میرسن ولی ما هنوز اندرخم ...............

همین کارهای ماست کشور به سقوط میکشونه

(خدا امور مدم رو تغییرنمیده مگر اینکه آن مردم خود در کارخود تغییر ایجاد کنن)

دیگه تا روز انتخاب چیزی باقی نمونده و نامزدها با استفاد از این موج ها به اصل قضیه نپرداخته ان و اون

اصل ارائه برنامه است و ما در این مورد مهم هیچ کاری نمی کنیم و پوشش عادی شده ی دخترها رو

اصل گرفته ایم واقعا" پوشش مهمه یا برنامه های آینده ی  کشور